Op-en-neertje
Stopover (1 nachtje of meer)

2006
(trainingsvlucht: Barcelona 21/11)(trainingsvlucht: Milaan 05/12)(trainingsvlucht: Hong Kong 11/12)

Accra 29/12

2007
Curaxe7ao 04/01
Dar es Salaam 14/01
Milaan 22/01
Milaan 23/01
Athene 24/01
Caxefro 06/02
Athene 13/02
Kiev 15/02
Oslo 17/02
Lissabon 21/02
Kopenhagen 22/02
Manchester 02/03
Londen 02/03
Istanbul 04/03
Oslo 07/03
Londen 10/03
Istanbul 11/03
Boekarest 13/03
Milaan 23/03
Oslo 24/03
Kopenhagen 25/03
Glasgow 26/03
Kopenhagen 30/03
Manchester 31/03
Kopenhagen 01/04
Tel Aviv 05/04
Kopenhagen 10/04
Stavanger 11/04
Boekarest 12/04Londen 14/04
Rome 15/04
Parijs 19/04
Kopenhagen 20/04~ 5 mei t/m 18 mei zomerverlof ~

Barcelona 20/05
Zurich 21/05
Manchester 21/05
Stockholm 22/05
Berlijn 23/05
Istanbul 28/05
Parijs 30/05
Bangkok 01/06
Bonaire 15/06
Toronto 29/06
Kuala Lumpur 06/07
Chicago 21/07
Aruba 28/07
San Francisco 06/08
Montrxe9al 15/08
Rome 21/08
Kopenhagen 22/08
Stavanger 23/08
Londen 24/08
Mexico City 27/08
Bangkok 06/09

~Reserve 22/09 t/m 26/09~
vanuit reserve Accra 24/09

Hyderabad 29/09

~8 oktober t/m 31 oktober winterverlof~

Barcelona 1/11
Rome 2/11
Edinburgh 3/11 (pax terug)
Bonaire 7/11
Toronto 21/11

Recurrent (general) 26/11
Recurrent (type) 10/12

Manchester 11/12
Kopenhagen 11/12
Glasgow 12+13/12
Moskou 17/12
Stockholm 19/12
Stockholm 20/12Dar es Salaam 24/12

2008
New York 4/01
Bonaire 11/01
Barcelona 21/01
Peking 30/01
Dar es Salaam 7/02
London 15/02
Geneve 15/02
Billund 16/02
Newcastle 17/02
Geneve 21/02
Stavanger 22/02
Boekarest 23/02
Madrid 25/02
Boekarest 28/02
Istanbul 29/02
Londen 2/03
Londen 3/03
Bangkok 6/03
Johannesburg 21/03
Milaan 1/04
Barcelona 2/04
Bergen 3/04
Madrid 4/04
Hyderabad 8/04
Kiev 16/04
Barcelona 18/04
Athene 19/04
Bangkok 23/04
Washington 3/05 (pax terug)
Bonaire 9/05
Kopenhagen 17/05
Los Angeles 18/05
Montreal 26/05
Manchester 3/06
Stavanger 3/06
Manchester 4/06
Boekarest 5/06
Stockholm 9/06
Birmingham 10/06
Oslo 10/06
Newcastle 11+12/06
Birmingham 16/06
Stockholm 16/06
Stavanger 17/06
Madrid 18/06
19 t/m 28 juni ????
Montreal 29/06
5 t/m 7 juli ????
Londen 8/07
Milaan 9/07Stockholm 10/07
Parijs 14/07
Rome 15/07
Athene 16/07
Rome 18/07
Parijs 21/07
Rome 22/07
Athene 23/07
Montreal 28/07

~24 augustus t/m 12 september zomerverlof~

Milaan 13/09
Berlijn 14/09
Newcastle 15/09
Kopenhagen 16/09
Boekarest 17/09
Hongkong 22/09
Montreal 3/10
Teheran 9/10
Bangkok 15/10
New York 25/10

Vorig jaar oktober werd er brand gesticht in het portiek van de flat waar ik woon. Ik heb daar toen een logje over geschreven (klik) – het gebeurde 2x binnen 24 uur en sindsdien is het nog 4x gebeurd, maar minder heftig.

Vorig weekend was het weer raak: 3x binnen een paar uur tijd! Exe9n keer was de plek van de brand ronduit gevaarlijk: in een inbouwkast in de kelder – precies onder de gaskranen :s Het vuur stond een meter hoog en de brandweer heeft gezegd dat het echt niet langer had moeten woeden, anders zou het hele pand zijn ontploft :s 
Wat zal de dader het prachtig hebben gevonden dat de brandweer 2x is uitgerukt om te blussen… En die 3e keer? Dat was minder genieten, want de dader is gepakt na het aansteken van die 3e brand! Zo goed als ‘Caught in the act’!

De dader is de aardige buurman van beneden   Nooit te lui om een handje te helpen met zware spullen als ik weer ‘s bij IKEA ben geweest en als hij mij met m’n koffer zag zeulen, vroeg hij altijd even vriendelijk en gexefnteresseerd waar de reis heen zou gaan. Exit buurman. Hij zit in de gevangenis en wellicht binnenkort niet meer woonachtig in "mijn" flat.

Op naar een volgende goede buur

Klant is koning. En daarom bij deze een dankwoord van mij, mijn collega’s, grondpersoneel, platformpersoneel, medepassagiers en nog een handjevol mensen in het op circa 1500 kilometer van Amsterdam Schiphol gelegen Zweedse Stockholm.

Het is bijna vertrektijd voor de vlucht van Amsterdam naar Stockholm, maar er missen 4 passagiers. Final call for ……. Please proceed to gate number … We will continue to offload your luggage.
Maar nog steeds komt er niemand opdagen. De oorspronkelijke vertrektijd is overschreden en dan wordt er gewacht op een nieuw toegewezen vertrektijd. Inmiddels is de luchtvaartmaatschappij heel wat maandsalarissen armer door het wachten op de 4 ontbrekende personen. Wachten kost heel veel tijd en tijd is kostbaar – in de luchtvaart kunnen de kosten sneller oplopen dan de temperatuur in Death Valley :s
Dreigde de voor iedereen herkenbare vrouwenstem van Schiphol eerst nog door te gaan met het offloaden van de bagage, inmiddels worden diezelfde stukken bagage werkelijk uit de romp van het toestel gehaald. En dat klinkt simpeler dan het is… een lage ruimte waar je niet rechtop kunt staan, veel herrie vanaf het platform, knielend tussen ruim 100 stuks bagage zoeken naar de bewuste koffers. Niet leuk dus. Hulde aan de heren (en dames?) die het zware werk doen – inladen en uitladen van bagage is niet voor softies.

Er is een nieuwe vertrektijd toegewezen! We moeten nog 45 minuten wachten voor we onze motoren mogen starten en naar de startbaan taxixebn. Soms kan dat plots vervroegen, dus blijven de passagiers gewoon aan boord zodat we eventueel direct kunnen vertrekken. Wij als cabinepersoneel trekken flessen water en bekertjes tevoorschijn en voorzien de (nog steeds best geduldige) passagiers van een Gemeente pilsje uit Chaudfontaine Altijd fijn die Scandinavixebrs – er is met name begrip voor de situatie en dat is grotendeels cultuurafhankelijk. Zo hebben ook Amerikanen veel begrip voor vertragingen. Japanners zijn met name efficixebnt: ze komen aan boord, lopen naar hun plaats, stoppen hun tas of trolley in de bagagebak, gaan zitten en maken doorgaans direct hun stoelriem vast. Klaar voor vertrek! En duurt het dan wat langer, dan doen ze een tukkie of bekijken nog ‘s de digitale foto’s die ze hebben gemaakt in Emsterdem. Nederlanders tutoyeren graag: word je daarboven in uniform 9 van de 10 keer aangesproken met ‘je’, hier beneden ben je gewoon een ‘u’ – ook als ik in jeans loop, afgetrapte Puma’s en een t-shirt met daarop Little Miss Giggles draag. Als er vertraging is, raakt men al snel geprikkeld en dan niet op een vrolijke en/of erotische manier ;P

Terug naar het gangpad… Hier en daar vragen passagiers wat nou precies de nieuwe vertrektijd is, want ze hebben nog een aansluiting na aankomst in Stockholm. De tijd kruipt voorbij en beetje bij beetje wordt voor steeds meer passagiers duidelijk dat ze hun trein of bus zullen missen. Kosten zijn gemaakt voor vooruit geboekte trein-/buskaartjes en voor sommige passagiers zullen de kosten nog hoger oplopen, omdat de gemiste trein vanavond niet meer gaat en er overnacht moet worden in een hotel.
We vertrekken…. 5 kwartier na schematijd. Na aankomst in Stockholm is de trein net 4 minuten (werkelijk waar….) vertrokken – yep, die laatste trein van vandaag…
De chauffeur van het busje dat ons naar het hotel brengt staat nog steeds te wachten. De rit naar het hotel is zijn laatste van de dag en hij kan dus naar huis – uiteraard ook met vertraging. Sxf6rry schxe5t. Ik mxf6est xf6verwerken…

4 passagiers hebben wel baggage ingecheckt, maar komen niet opdagen. Na herhaaldelijke oproepen verschijnen ze nog steeds niet aan de gate. Wat doe je dan toch als passagier??? Koffie drinken? Veel te dure Schiphol-broodjes eten? Tax Free shoppen?
Ruim 100 mensen raken hierdoor gedupeerd – sommige mensen moeten overwerken, anderen halen hun aansluitingen niet en moeten lang wachten tot de volgende mogelijkheid (soms zelfs tot de volgende ochtend) en wij als crew zijn later in het hotel en hebben dus minder rusttijd. En dan heb ik het nog niet gehad over de luchtvaartmaatschappij zelf die zowel financieel als "imago-technisch" schade lijdt aan laatkomers of zogenaamde no-shows. Je hebt het vast wel ‘s om je heen gehoord, of zelf geroepen: "Pietje Puk Air??!! Ja…… die zijn heeeeeeel vaak te laat!". Naast de legitieme redenen voor vertraging (weersomstandigheden, technische defecten, drukte op de startbanen, op de luchtverkeerswegen en op de bestemming zelf), wil ik bij deze de passagiers bedanken die het niet zo heel nauw nemen met vertrektijden.

En bedankt hxe8!

Waarschuwing: dit logje kan beledigend zijn voor voetballiefhebbers… (do I look bothered????)

Het EK Voetbal 2008 staat te trappelen voor de deur….. En helaas heb ik mijn vliegrooster daarop niet helemaal goed ingepland. Het was de bedoeling om zo’n beetje de hele maand juni het land (of eigenlijk Europa) uit te zijn, maar dat is dus niet gelukt :\

Morgen begint de hysterie – als we een wedstrijd winnen, dan zijn we vrienden, zuipen we ons klem en slopen we daarna de binnenstad en gooien we ruiten van abri’s stuk – scherven brengen immers geluk…
Als we een wedstrijd verliezen, dan zijn we vrienden en troosten we elkaar en huilen we dikke "tranen" (tranen die vanzelf verschijnen als je maar lang genoeg staart), zuipen we ons gewoon weer klem en daarna slopen we alsnog de binnenstad en gooien we nog een paar ruiten van abri’s stuk – want dat werkt in dat geval therapeutisch.

Wat mij betreft zijn er 2 kampen – er is geen grijs gebied: er zijn liefhebbers en haters. Ik hoor bij de laatste – ik verafschuw voetbal. Ja… ook al is ‘Absolut All Time Number One Eye Candy’ Freddie Ljungberg voetballer, mij krijg je er niet warm voor. Ik heb geen idee of hij akelige verslavingen heeft of bevriend is met mensen die zich in de krant profileren met een simpele voornaam (Klaas, Willem, Kees) en xe9xe9n enkele letter aangeduide achternaam… maar voetballen is wel zijn grootste minpunt.

Zo’n 90% van mijn vrienden en kennissen zijn geen liefhebber. Ook heb ik nog nooit een vriendje gehad dat voetbalde *fieuw* of een seizoenskaart had   Mijn ex vergat in het beginstadium van "ons", te vertellen dat hij wxe9l liefhebber was. Sterker nog: hij zei het net zo te verafschuwen! Ik had eigenlijk geen idee wat zijn interpretatie was van ‘voetbal verafschuwen’, maar steevast de wedstrijden van Ajax kijken, als het even kon naar een wedstrijd gaan en de hele zondag voor de buis hangen en enthousiast mee gillen en kreunen, getuigt wat mij beteft van liefhebber zijn. Hoezo verborgen gebrek? :s

Mijn grootste anti-voetbal gevoelens zijn ontstaan door de aanstelleritis die er op het veld heerst. Wordt er gescoord, dan gaan ze op elkaar liggen en aan elkaar hangen. Plots vallen voor voetballende hetero’s hun dagelijks geldende grenzen weg, terwijl diezelfde mannen (wellicht niet allemaal) reageren als holbewoners als hun mening gevraagd wordt of McDreamy of Freddie Ljungberg de knapste is. (Het correcte antwoord is natuurlijk met kiiiiiiiiiiiiilometers voorsprong Freddie )
En dan die schwalbes… :s Ik geef toe: sommige acties zijn heel gemeen; een trap krijgen met een noppenschoen moet wel heel veel pijn doen :s  Maar soms (heel vaak eigenlijk) vind ik het zooooo overdreven: koppeltje duikelen maal 5 en meters ver rollen dat daarop volgt en daarna het standaard riedeltje: hoofd achter in de nek gooien zodat de media het van pijn vertrokken gezicht kan filmen of fotograferen, handen om de knie geklemd, even overeind komen om te kijken hoe de pijnlijke plek eruit ziet en dan weer het hoofd in de nek. Dan komt er een poppetje vanaf de zijlijn en wordt iets op de zere plek gespoten of gesmeerd, het slachtoffer kruipt overeind, hinkt een beetje en rent daarna weer verder.
De Italianen verdienen alleen al goud omdat ze schwalbes tot in de finesse kunnen xe9n uitmelken.

En dan heb ik het nog niet gehad over de idioterie op straat als "we" een wedstrijd hebben gewonnen op het EK of WK. Volwassen mensen die als kinderen al dan niet verkleed als mandarijn over straat rennen en iedereen begroet alsof iedereen elkaar aardig vindt. Onder invloed van voetbal doen de hardcore liefhebbers nog gekker dan mensen die stoned, high en/of dronken zijn – gekker dan Amy Winehouse dus.
Als ze weer nuchter zijn doen ze weer "normaal" – schuw lopen ze op straat aan andere buurtbewoners voorbij, zonder xfcberhaupt nog iets te zeggen. De dag ervoor waren ze nog "Oranje-vrienden"…

Tenenkrommend las ik dan ook vanmorgen in de trein het aritkel in De Pers over wat mannen vinden van vrouwen die meekijken naar voetbal op tv. Schrijver Kluun uit zich als holbewoner en mijn tenen krommen dan zo erg dat ze verkrampen :s Blij blij blij dat vriendlief Rutger niet van voetbal houdt – sterker nog: mijn anti-gevoelens x10 is zo’n beetje wat hij ervan vindt Mede daarop heb ik hem geselecteerd

Mocht er ooit een dag zijn dat ik aan een zijlijn sta van een veld waarop Rutger staat te voetballen, dan weten jullie dat het flink mis is. Hij zal daar dan alleen maar staan omdat hij een vlaag van verstandsverbijstering xe9n hoge koorts heeft en ik sta daar om hem aan te moedigen (mag ik even een teiltje?). Bij deze dan alvast het volgende verzoek aan vriendinnetje A. : je bent bevoegd om bij calamiteiten in te grijpen xe9n daarbij (enigszins) geweld te gebruiken… Use it!

Voor hen die het wxe9l geweldig vinden: veel plezier aankomende EK-weken. Ik doe even niet mee

Een paar weken geleden waren prof kiteboarders Kevin en zijn zus Jalou Langeree in het programma bij Jensen (om de herhaling te zien: klik hier ) en in diezelfde week zat Kevin ook nog bij Pauw & Witteman. Bij die laatste werd Kevin behandeld alsof hij een schoolkind is – er werd een beetje onbeschoft lacherig gedaan. Deze jonge kiteboarder is 2e op de wereldranglijst en verdient zijn geld met deze extreme sport. Respect! Hoe heerlijk is het om te doen waar je goed in bent, daarvoor de wereld rondreist xe9n daar ook nog eens voor betaalt krijgt!   En dan zit daar zo’n Pauw met een fout kapsel en een Witteman die niet vies is van oneerbare voorstellen aan studentes Journalistiek die zoeken naar een stageplaats, een beetje lollig te doen. Flauw, flauw, flauw :\

Ik speelde al een paar weken met de gedachte eens een les kiteboarden te nemen en na die aflevering werd ik nog enthousiaster   Scheelt altijd weer als blijkt dat er meer mensen enthousiast zijn om iets nieuws te proberen – dan sta ik tenminste niet alleen voor aap Rutger, 3 van zijn vrienden en nog 2 meiden waren ook enthousiast genoeg om gister een poging te wagen in het Zeeuwse Oostvoorne. Bij de kitesurfschool van Harry Vogelezang begonnen we om 10 uur ‘smorgens met een briefing, waarna de wetsuits werden uitgedeeld en we in een groep (in totaal waren er zo’n 20 personen) naar de plek reden waar  het zou gaan gebeuren. Ik zat samen met M. en M. in een groepje – meiden onder elkaar
We begonnen met het uitvouwen en opbouwen van de kite; de tubes van de kite oppompen, de lijnen uitleggen en bevestigen, de bar bevestigen (dat ding wat je in je handen houdt) en dan het oplaten van de kite. Onze instructeur liep met de kite wapperend in de wind, het water in en wij volgden onwennig. We leerden hoe we de kite in de lucht moesten houden – op 12 uur, recht boven ons hoofd en hoe we de kite in de vorm van het "infinity symbool" ? in de lucht lieten zweven. Dat ging eerst niet zo heel soepel :s Maar plots kwam het moment dat het wxe9l lukte – dan heb je de kite zo goed als "onder controle", alhoewel er dan nog steeds erg weinig voor nodig is om ‘m hard tegen het water oppervlak te laten stuiteren :\ Oja, en 2 keer tegen de eigenaar van de kitesurfschool…. :s oeps!
Toen we de kite dus een beetje aardig konden besturen, was het tijd om te ‘body draggen’: de kite in de lucht houden, op je kniexebn in het water en dan meegesleept worden door de kite die vrolijk in de wind wapperde (en hier en daar een tikkeltje agressief werd en weer het water in dook).
Inmiddels waren we al zo’n 3 uur bezig en ondanks de wetsuits die we droegen, begon het af te koelen. Dat kite minder lekker, de vermoeidheid slaat toe, het door het water waden wordt steeds minder leuk en vooral steeds zwaarder, het uit het water duwen van de kite als deze weer ‘s in het water is gestort is nog minder leuk en nog zwaarder :s  Tegen de tijd dat we er klaar voor waren om werkelijk ‘s achter de kite aan te boarden (mxe9t board dus), waren we eigenlijk al gaar. De woorden leuk en cool hadden inmiddels plaats gemaakt voor patat, mayonaise, broodje en kroket
We hebben het nog even geprobeerd en voor heel even is het ons gelukt om langer dan 2 seconden op de board te blijven staan Denk je de kite onder controle te hebben, moet je ‘t board nog op en dat is heel andere koek :s

Ondanks de vermoeidheid bij ons allen, zonverbranding en een liesblessure voor Rutger en een licht verzwikte enkel voor mij, is het een super dag geweest en zijn we van plan les 2 te boeken; die begint waar  we zijn gexebindigd – nee, niet met patat eten, maar met proberen werkelijk te boarden

En daarmee komt Bonaire om de hoek kijken… Kon ik eerst met moeite een reden bedenken waarom het leuk is om dik 9 uur met de MD11 naar deze Antilliaanse zandbak af re reizen, nu gil ik enthousiast dat als ik "binnenkort" helemaal zelf kan kiteboarden, dat ik beslist een Bonaire zal aanvragen

Een volgende keer neem ik ‘n wegwerptoestel mee waarmee ik in het water foto’s kan maken… Voor nu heb ik een paar plaatjes van het Internet geplukt. 

Het is alweer bijna 4 maanden geleden dat ik mijn laatste logje schreef en dus is het eigenlijk wel tijd voor een nieuwe Alleen… wat als je geen zin meer hebt in schrijven over "op de route"? :\ Ik merk ook dat ik steeds minder foto’s maak als ik ergens ben – het sluipt er gewoon in… heel saai dus. Zelf ben ik hier al een tijdje niet geweest en het was dan ook een aangename verrassing om de reacties te lezen van de harde kern lezers Thanx a bunch!

Mijn laatste logje over Hyves is mij iig goed bevallen. Ik vind het leuk om iets kritisch te bekijken en daar iets over te schrijven. Nog leuker wordt het als het een discussie teweeg brengt en anderen hun mening geven

Actualiteit trekt de mens en ontlokt reacties. Daarom heb ik een tijdje geleden de Spits, De Pers, Dag en het NS magazine Rail meegenomen uit de trein Meer dan eens lees ik artikelen waar ik het mijne van denk of reacties van lezers waar ik dan weer graag op zou reageren. Als ik dat werkelijk zou doen, dan zou ik een dagelijkse column moeten krijgen in 1 van bovengenoemde kranten Zo stond in xe9xe9n van bovengenoemde gratis kranten een interview met Sophie Hilbrand ter promotie van de film Zommerhitte. Beetje laat en de film in kwestie is wss zelfs al in de videotheek (DVDtheek?) te krijgen, maar onder het mom ‘beter laat, dan nooit’, dan toch nog even mijn visie

De presentatrice van Slikken & Spuiten heeft de hoofdrol in de film ‘Zomerhitte’ gescoord. Niets mis mee, maar waarom doen veel van onze BN’ers er "nog iets naast"? Is er dan te weinig talent in Nederland? Lijkt mij niet. We hebben zangers die schilderen, acteurs die mode ontwerpen, actrices die boeken schrijven en tal van presenterende BN’ers die leuke en tevens flinke duiten opbrengende schnabbels in de schoot geworpen krijgen. Vermoeiend vind ik het dat er soms maaaaanden zijn waarin je 1 enkele BN’er in reclames ziet xe9n op de radio hoort xe9n dus in de Top 40 staat xe9n een gast optreden krijgt in Shownieuws xe9n "mode ontwerpt" voor V&D of C&A, en, en, en…..  Tuurlijk hebben ze auditie moeten doen (toch? denk ik? misschien?), net als al die andere al dan niet talentvolle mensen die een poging deden om een rol te krijgen in een serie of film. Maar het helpt natuurlijk wxe9l heel leuk mee als je op je CV al hebt staan dat je ervaring hebt met camera’s. Beetje jammer is dat wel voor al die getalenteerde jonge acteurs en actrices in de dop die het misschien nog leuker, nog beter zouden doen. Begrijpen doe ik het beslist – waarom mooie, leuke, spannende kansen laten liggen als ze je worden aangeboden? Zoals Sophie zelf al zegt: ‘Vanaf heden ben ik dus ook actrice’. En zo simpel kan het zijn.

Een paar weken geleden heb ik de stap gewaagd en heb Holland Next Top Model gekeken. Ik had niets anders te doen en waarschijnlijk had ik koorts. Ik heb het geprobeerd but COME ON!!! Huilen omdat je haar eraf moet? Omdat de beste kappers van het land een coupe aan willen meten waarvan je gegarandeerd bent dat het je staat? Haar is als eelt, maar dan op je hoofd: dood en het groeit gewoon weer aan als je het eraf haalt. Arm kindeke brak in tranen uit en in protest daarop heb ik na die aflevering mijn haar laten knippen in Hyderabad, Bangkok en eergister in Los Angeles Vooral eerstgenoemde is volgens insiders een gewaagde actie en ik moet bekennen dat ik daar in de stoel idd zelf wat instructies moest geven wat er nog zoal gedaan moest worden om het goed te krijgen: zo was mijn haar aan de rechterkant duidelijk 3 centimeter langer dan aan de linkerkant Grappig toch? Ik wilde het kapsel van Vicky Beckham, maar wandelde naar buiten als Wickie de Viking (without smelling my finger). "Wickie, Vicky… what’s the difference?" zal de Indiase kapper hebben gedacht. Geen traan die ik erom heb kunnen laten.
Waarschijnlijk is zo’n actie voor iemand die zo’n hang heeft naar dat dode spul te laten groeien, te vergelijken met de rush die iemand voelt die op het punt staat te BASE jumpen vanaf Petronas Towers in Kuala Lumpur… maar dan net een beetje anders   Live life to the max!

Sinds mijn laatste logje over "op de route" ben ik onder andere (eind februari) in Boekarest geweest waar ik het paleis van Ceauxe7escu heb gezien en waar ik in een tweedehandswinkeltje werd aangezien voor Paris Hilton of een telg van Bill Gates: de meneer in trainingspak die fervent zat te MSN’en vroeg namelijk (zonder te trillen en zonder schaamrood op de kaken) x8014.000 voor een schilderijtje dat ik wel leuk genoeg vond om voor maximaal x8014 mee te nemen. Het zou best butt zijn als ik dat schilderijtje over een paar jaar op tv zie en dat dan blijkt dat het x80200 miljoen waard is Ik ben nog niet eerder in een stad geweest waar zo’n naargeestige sfeer hangt en waar ik me maar vaag kan voorstellen hoe het er "vroeger" was. Ik bedoel in het tijdperk dat de aan grootsheidswaanzin lijdende Ceauxe7escu aan de macht was. Het is niet te bevatten dat een "leider van het volk" zichzelf zo’n rijkdom verschaft en zijn volk opdracht geeft minder te eten, omdat dat goed zou zijn voor het land.
Tatjana Simic deed ooit de ongelofelijk foute uitspraak: "Ceauxe7escu is alleen maar een onbegrepen staatsman". Yep… en Grote Smurf doet het echt niet met Smurfin.

Verder ben ik nog 2 keer in Lovely Bangkok geweest (waarvan 1x Rutger mee is geweest), nog een trip naar Bonaire (minder dramatisch dan gewoonlijks) en een erg leuke stop in Washington DC, waar vandaan ik als passagier naar huis ben gevlogen Uiteraard is de lijst langer, maar dit zijn de enige vluchten die ik even snel kan noemen – de rest ben ik alweer vergeten :\ Voor ik ging vliegen dacht ik altijd dat het een beetje bijzonder doen was van zo’n stewardess die dan dergelijke uitspraken deed. Inmiddels weet ik wel beter…. ik merk dat ik hard moet denken om op te kunnen noemen waar ik de laatste 4 weken ben geweest.

Gistermiddag kwam ik thuis van Los Angeles en in tegenstelling tot alle andere  vluchten die ik tot nu toe heb gedaan, kan ik met recht zeggen dat dit KILLING was. Gewoonlijks vond ik dat altijd een beetje stom als ik dat iemand hoorde zeggen – beetje overdreven ook: "Zo’n Dar [Es Salaam] is xe9cht kihhhh-LING!!!". Tot deze Los Angeles had ik er nooit zo’n last van, maar nu heb ik het gevoel dat ik die 230 passagiers in mijn eentje van een drankje & hapje heb voorzien. Dit is overigens geen verkapte manier om te zeggen dat mijn collega’s niets deden (ter verduidelijking voor de pessimisten onder ons…). We hadden er allemaal wel last van, we vonden het allemaal een zware vlucht en zelfs de Bugatti Veyron (met een prijskaartje van meer dan x801 miljoen) die in de cargo stond, gaf mij niet genoeg energie om me niet zo brak te voelen als ik nu doe. De mensen waren (bijna) allemaal erg aardig en dat zorgt ervoor dat ik mijn werk dan (ondanks extreme vermoeidheid) met een glimlach doe. Toen een Russische meneer mij zelfs complimenteerde met een vol rollende R’s: "You arrre grrreat", was ik helemaal verbaasd. Ik heb iig 1 Rus doen smelten . Een compliment van een (niet dronken) Rus, is namelijk een niet veel voorkomend verschijnsel.
Deze vlucht was met recht: kihhhh-LING ;P  Dat het nu rond 3AM is, kan er ook wel iets mee te maken hebben denk ik

Jetzt… ik ga m’n kussen maar ‘s besnuffelen Misschien tot binnenkort en anders wens ik jullie een mooie zomer met heel veel sunny days, buiten eten, weinig muggen en genoeg vrije tijd om van al het moois te genieten

PS enne…. niet vergeten: het groeit wel weer aan, so no worries

Likes:

New York, Sydney, Kopenhagen, Bangkok, Arizona, mooie plaatjes schieten, reizen, ijshockey, lekkere geurtjes, sneeuw, zon, films kijken (bios/DVD), in goed gezelschap lang natafelen, lange gesprekken voeren, Oosterhoutse Kaneelstokjes (de bijtbare, zachte variant), Rudi’s Mojito’s, Freddie Ljungberg, Angelina Jolie, Tom Hanks, ATWT (for real…), Southpark (in het bijzonder Eric Cartman), Friends, Twin Peaks, slapen, honden, op de bank nestelen met een spannend/mooi/leuk (luister)boek en een beker thee, samen met m’n liefje heerlijk lui zijn

Dislikes:

harde schelle geluiden (in het bijzonder schelle stemmen en geluiden uit de keuken, maar ook het bijten in een appel… brrr ), de afwas doen, winkelpersoneel waar je niets aan hoeft te vragen omdat ze het toch niet weten en het interesseert ze ook niet, lang bellen, zich mooier voordoen dan werkelijk zijn, PMS’en, mensen die over lijken gaan om hun doel te bereiken, uitermate harde praters in het OV, types die het geweldig vinden om in het openbaar muziek te luisteren via het mobieltje (zxf3nder oordopjes) terwijl daar echt slecht geluid uit komt (alsof je dan van je muziek geniet), Madonna, toonladdergillende "zangeressen", India, ongeduldige mensen
  rooster

"Heb jij Hyves? Ja? Ok, dan zoek ik je wel en dan Hyven we, goed?".
Bij de eerste vraag zou je kunnen denken dat het over een SOA gaat. Hyves – ‘t klinkt een beetje als iets engs zoals schaamluis :s

Inmiddels is het nieuwe er alweer een tijdje af, maar het is erg hip en zelfs Balkenende heeft het… sterker nog: as we speak heeft hij dik 65.000 "vrienden". Al doet de foto anders vermoeden, het is een foto van zijn verjaardag: al zijn vrienden waren erbij. Er was veel taart en aan het eind van het feestje, kreeg iedereen een boterhamzakje met goodies mee: een sleutelhanger van het CDA, appeltjesgroene CDA lollies en een snoepketting ;P Zo gaat dat: veel vrienden, groot feest!

Toch wel apart… meer dan eens is uit onderzoek gebleken dat mensen steeds meer in een isolement raken en txf3ch hebben we gemiddeld zo’n 70 "vrienden". Sommige mensen hebben echt geen reden tot klagen, want met 500 echte vrienden, kan je je toch nooit alleen voelen?

Ik Hyve ook en blijf in de buurt van 40 vrienden steken; mensen die ik niet ken en die een verzoek hebben gedaan, weiger ik zonder schaamte. Met diezelfde mensen wissel ik irl ook geen woord, dus waarom wel toevoegen? Dat bedacht ik me een paar maanden geleden en heb toen daad bij woord gevoegd (of is het woord bij daad?) en mijn vrienden gehalveerd. Grappig genoeg kreeg ik zelfs nog een berichtje van een gedelete "vriend" die wat verontwaardigd was over het feit dat ik mijn Hyve had opgeschoond.

De bedenkers van Hyves (Hi5, Facebook, Ringo, etc) hebben perfect ingespeeld op de oerbehoefte van de mens: socializen. En wel op een manier die zeer laagdrempelig is. Op straat kijken we elkaar in de regel niet in de ogen. Er wordt doorgaans geen woord gewisseld met mensen waarmee je bij de bushalte staat of waar je naast zit in de trein, ‘savonds trekken we de gordijnen dicht want we willen niet dat mensen naar binnen gluren… Maar op Hyves geven we ons (zonder moeite en zonde schaamte?) bloot.
Kortom: in real life zijn we gereserveerd en niet happig om alles op tafel gooien, maar dankzij de ‘nulletjes en eentjes’ lijkt het geen moeite te kosten. 

Zo staan er "krabbels" (dat zijn in de regel korte berichtjes, maar sommige Hyvers gaan los en "krabbelen" meer woorden dan ik gemiddeld in een logje heb staan :s ), die soms zeer gevoelige informatie bevatten. Adressen, telefoonnummers, hoe de scheiding ervoor staat, tot in detail beschreven bevallingen (vooral aangenaam als je tijdens je ontbijtje even online gaat om te Hyven :s), serieuze familiaire aangelegenheden (ruzie, ziekte, haat & nijd)…
Het schijnt ook zeer populair te zijn om op Hyves foto’s van te plaatsen die je gewoonlijks in een album plakt en die je tevoorschijn haalt om te laten zien aan (al dan niet enthousiaste) vrienden en familieleden die op visite zijn. Zowel "krabbels" als foto’s zijn (afhankelijk van de instellingen aan je Hyve) voor iedereen te zien.

Een tijdje geleden plaatste ik een logje over online daten. Het ging zo’n beetje over de schaamte en vooroordelen die bestaan rondom het hele gebeuren van online een date zoeken & vinden. Dat ik niet xe9xe9n van hen ben, mag inmiddels duidelijk zijn.
Ieder z’n ding en ik vind het allemaal best. Maarre… hoe dubbel is het eigenlijk dat er whatsoever geen schaamte lijkt te zijn als het betrekking heeft tot Hyves? Vreemde mensen willen toevoegen tot je vriendenkring, lief & leed delen op een openbaar medium…

Ik vind het wel handig om op een snelle, makkelijke en goedkope manier contacten te onderhouden. En het is ook harstikke leuk om mensen te vinden die je uit het oog bent verloren, of om medestanders te vinden als je bijvoorbeeld anti-carnaval/anti-mini cooper/anti-voetbal bent (zoals ondergetekende)

Staan jullie er wel ‘s bij stil wat dergelijke sites teweeg hebben gebracht – zowel positief als negatief? Zijn er wat jullie betreft schaduwzijden aan zulke sites? En wat vinden jullie van het hele verschijnsel van de laagdrempeligheid om op die manier contact te zoeken terwijl het irl bijna ‘not done’ lijkt om xfcberhaupt iemand vriendelijk aan te kijken en zelfs gedag te zeggen? Is het een verrijking van het sociale leven of maakt het juist (nog) moeilijker om irl contact te leggen?

Deze week is er de Huishoudbeurs in de RAI. Daar ben ik (nog?) niet te vinden, maar toch wil ik een logje schrijven dat niet zou misstaan op voorgenoemde beurs…

Zoals elke zichzelf respecterende Nederlandse vrouw van 30-plus, kreeg ik kriebels toen de zon afgelopen weekend begon te schijnen. Kriebels… niet om mezelf op de vleesmarkt te gooien, niet om me zomers te kleden (zoals sommige meiden (overduidelijk mxe9t zonnesteek) afgelopen zondag op de boulevard van Scheveningen), maar om eindelijk ‘s de ramen te lappen, de keukenladen ‘s uit te mesten, overbodige rommel van de hand te doen (en in een keuken kan ik als non-keuken prinses zelfs pannen overbodig vinden) en dat ruimt lekker op!

Uiteraard doe ik dat wel in etappes – tussendoor ga ik naar de kapper, schaf een nieuwe mobiele telefoon aan, kijk tv, kijk een film, surf op het Internet en spui commentaar & daag uit op diverse fora. Had ik zo’n 10 jaar geleden nog wat last van perfectionisme in het huishouden, de laatste jaren hebben mijn latex huishoudhandschoenen en schoonmaakmiddelen geen prioriteit meer.

Na de ramen te hebben gezeemd, de inhoud van mijn sokkenlade te hebben vervangen voor 15 paar nieuwe sokken, begon ik aan de keukenlades. En daar vond ik ze… de op Marktplaats.nl en andere advertentiesites felbegeerde spaarpunten van Douwe Egberts! Al sinds 1628 favoriet onder huismoederende vrouwen, oma’s, zegelfreaks, spaarlustigen en sinds 1919 misschien ook wel bij stewardessen (toentertijd misschien wel gastvrouw of luchthostess genaamd)

Ik heb ze geteld en kom op 1336 punten – met dank aan oa mijn moeder van wie ik de spaarpunten krijg Voor een Senseo kom ik dan nog maar 12264 tekort! Even rekenen…… dan moet ik nog maar een kleine 10 jaar sparen! En de tijd gaat gelukkig snel, dus ben ik gemotiveerd om nog meer zooi uit mijn keuken weg te gooien zodat er plaats is voor de Senseo

9 Million Bicyles in Bejing… een wee klinkend liedje dat de Top 40 (gelukkig) al heeft verlaten. Ik kan na afgelopen donderdag zeggen dat ik in Peking ben geweest en helemaal niet zoveel fietsen heb gezien; bij het Haagse station Hollands Spoor staan er meer geparkeerd, dan ik in 1 dag heb gezien in Peking
Zelf ben ik geen held op de fiets – zo’n 10 jaar geleden heb ik een auto en een hond aangereden… Yep, tijdens 1 enkele fietsrit naar het strand. En daarna moest ik nog naar huis :s Was ik al geen groot fan van fietsen, sindsdien ben ik compleet afgeknapt (alhoewel ik het eigenlijk weer ‘s zou moeten proberen). De man op de foto is duidelijk wxe9l handig met een fiets (en een hoop dozen)

Peking kreeg ik zomaar op mijn rooster – lucky me! Het zou mijn eerste keer China worden; van de verhalen wist ik al dat Chinezen graag roggelen en spugen op de grond (beter dan tegen het raam of op het plafond). Ik heb eigenlijk geen idee of dat al te merken zou moeten zijn tijdens de vlucht, maar aangezien ik niets hoorde en niets zag druppelen of glinsteren, denk ik dat ze het vooral op straat doen (roggelen en spugen dus). Toen ik in downtown Peking liep, verwachtte ik een kakofonie van schrapende kelen en opsnuivende neuzen en een continu natte laag op de straten van Peking (waar die 9 miljoen fietsen dan weer sporen door trekken) maar dat viel mee ;P Bovendien had ik het te druk met om me heen kijken – op kosten van de werkgever liep ik zomaar in het land van de nep-Barbies, de goedkope zaklampen en de bitsetjes die je na 1x gebruiken kunt weggooien – Made In China!

In die ‘Made In China’-mood ben ik met een echte Shop-Stewardess naar Silk Market gegaan – een half uur met de taxi in ruil voor zo’n x803,50 Mijn collega had genoeg spullen nodig om zich volledig op de winkelkraampjes in het winkelcomplex te storten – daar hoort ook het afdingen bij en dat is iets waar ik geen talent voor heb. Laten ze je in Bangkok nog met rust als je aangeeft geen interesse te hebben, in Peking duwen ze je gewoon het met kledingrekken gexefmproviseerde winkeltje binnen en schuwen ze het niet je vast te houden tot witte knokkels aan toe. En dan is de lol er voor mij vanaf. Zou zoiets gebeuren op de Zwarte Markt in Beverwijk, dan zou ik het zo irritant vinden dat ik de belager een flinke duw zou geven. Aangezien ik alle locals in Peking (ja…. allemaal) ervan verdenk dat ze op de lagere school karate, judo xe9n aikido hebben gehad (zoals wij gym, handenarbeid en muziekles) heb ik m’n irritatie maar ingeslikt. Vaak doe ik op de route, waar mogelijk, nog mijn best om een muts te scoren (ik heb er een stuk of 30 in de kast liggen die ik ook werkelijk draag), maar ik vond het wel mooi geweest en ben met de taxi teruggegaan naar het hotel om heerlijk in slaap te storten.

Zowel de heen- als de terugvlucht waren prima – niet stampvol, relatief rustige passagiers en al hang je zo’n 9 xe0 10 uur in de lucht, de tijd gaat altijd wel snel. Een groot voordeel was het tijdstip van landen aan het eind van de middag. Bij thuiskomst hoef je dan niet eerst nog een dag door te trekken zodat je als een zombie je boodschappen doet. Ik sta dan minutenlang bij de groenteafdeling met een broccoli in m’n handen en probeer te bedenken wat ik daarbij ga eten, vervolgens raak ik afgeleid en staar naar het hoekje met pleerollen en keukenpapier en overweeg daar een tukkie te doen

Een volgende keer zal ik mijn tijd in Peking veel beter moeten besteden, want er is heel veel moois te zien en Silk Market is dan (voor mij iig) een beetje waste of time. Ik heb dus ook niet heel veel foto’s en dat is  jammer :\ De foto’s die ik heb, heb ik bijna allemaal vanuit de crewbus genomen.

Op de laatste foto zou de Chinese Muur te zien moeten zijn en ik denk ‘m ook wel te hebben gespot. Als jij zeker weet dat dat streepje dxe9 muur is, wil je dat dan even laten weten? Thanx!